Zgodność z przepisami UE i zasoby regulacyjne Oprogramowanie

W latach 2024–2027 Unia Europejska wprowadzi w życie więcej nowych przepisów dotyczących zrównoważonego rozwoju niż łącznie przez poprzednie dwie dekady. Rozporządzenie w sprawie cyfrowego paszportu produktów zacznie obowiązywać dla produktów priorytetowych w 2027 r. Termin zgodności z rozporządzeniem w sprawie wylesiania upłynął w grudniu 2025 r. Ustawa o odporności cybernetycznej nakłada obowiązek posiadania zasobów cyberbezpieczeństwa dla produktów podłączonych do Internetu do 2026 r. Dyrektywa w sprawie raportowania na temat zrównoważonego rozwoju przedsiębiorstw (CSRD) rozszerza się ujawnianie informacji na temat zrównoważonego rozwoju ponad 50 000 firm. A ustalone przepisy – REACH, oznakowanie CE, rozporządzenie w sprawie baterii – nadal ewoluują poprzez nowelizacje i akty delegowane. Żadna inna jurysdykcja nie narzuca takiej gęstości równoczesnych terminów spełnienia wymagań.

Kluczowym spostrzeżeniem dla firm zarządzających zgodnością z UE jest to, że regulacje te mają na celu wzajemne połączenie. Paszport produktu cyfrowego musi zawierać dane dotyczące śladu węglowego (które odnoszą się do ISO 14067), metryki o obiegu zamkniętym (które odnoszą się do kryteriów ekoprojektu ESPR) oraz informacje o substancji (które odnoszą się do deklaracji REACH SVHC). Ujawniane informacje CSRD odnoszą się do tych samych danych dotyczących należytej staranności łańcucha dostaw, których wymagają zgłoszenia EUDR. Traktowanie każdego rozporządzenia jako odrębnego projektu oznacza powielanie 60–70% prac związanych z gromadzeniem dowodów.

Sustalium jest zbudowane wokół tego połączenia. Dowody dostawcy wprowadzone raz – deklaracja materiałowa, raport z audytu, obliczenie śladu węglowego – są uwzględniane we wszystkich przepisach UE, które się do nich odnoszą. Dane substancji w systemie REACH wypełniają pola dotyczące składu materiału DPP. Mapowanie łańcucha dostaw EUDR umożliwia ujawnienie informacji dotyczących należytej staranności CSRD. Obliczenia emisji dwutlenku węgla zgodnie z normą ISO 14067 umieszcza się bezpośrednio w sekcji śladu węglowego DPP. Dzięki temu ponownemu wykorzystaniu dowodów podlegających przekrojom przepisów zgodność UE z multiplikatywnym obciążeniem kosztowym staje się możliwym do zarządzania, usystematyzowanym procesem.