EU-compliance- en regelgevingsmiddelen Software

Tussen 2024 en 2027 zal de Europese Unie meer nieuwe duurzaamheidswetgeving afdwingen dan in de voorgaande twintig jaar samen. De Digital Product Passport-verordening wordt in 2027 van kracht voor prioritaire producten. De deadline voor naleving van de Deforestation Regulation kwam in december 2025. De Cyber Resilience Act verplicht cyberbeveiligingsmiddelen voor verbonden producten tegen 2026. De Corporate Sustainability Reporting Directive (CSRD) breidt de openbaarmaking van duurzaamheid uit tot meer dan 50.000 bedrijven. En gevestigde regelgeving – REACH, CE-markering, de batterijverordening – blijft zich ontwikkelen via amendementen en gedelegeerde handelingen. Geen enkel ander rechtsgebied legt deze dichtheid van gelijktijdige nalevingsdeadlines op.

Het cruciale inzicht voor bedrijven die de EU-naleving beheren, is dat deze regelgeving is ontworpen om onderling verbonden te zijn. Een digitaal productpaspoort moet gegevens over de koolstofvoetafdruk (die verwijzen naar ISO 14067), circulaire statistieken (die verwijzen naar ESPR-criteria voor ecologisch ontwerp) en informatie over stoffen (die verwijzen naar REACH SVHC-verklaringen) bevatten. CSRD-openbaarmakingen verwijzen naar dezelfde due diligence-gegevens in de toeleveringsketen die EUDR-registraties vereisen. Het behandelen van elke regelgeving als een geïsoleerd project betekent dat 60-70% van het onderliggende werk voor het verzamelen van bewijsmateriaal wordt gedupliceerd.

Sustalium is rond deze onderlinge verbinding opgebouwd. Eén keer ingevoerd bewijsmateriaal van leveranciers – een materiaalverklaring, een auditrapport, een berekening van de CO2-voetafdruk – wordt meegenomen in elke EU-regelgeving die ernaar verwijst. Uw REACH-stofgegevens vullen de DPP-materiaalsamenstellingsvelden in. Uw EUDR-supply chain mapping vormt de basis voor de CSRD due diligence-informatie. Uw ISO 14067-koolstofberekening past rechtstreeks in de DPP-koolstofvoetafdruksectie. Dit hergebruik van bewijsmateriaal binnen de regelgeving transformeert de naleving door de EU van een multiplicatieve kostenlast in een beheersbaar, gesystematiseerd proces.