Wpływ na różnorodność biologiczną

Inwestorzy instytucjonalni zarządzający aktywami o wartości ponad 130 bilionów dolarów poparli Grupę Zadaniową ds. Ujawniania Informacji Finansowych związanych z Przyrodą (TNFD), sygnalizując, że ocena ryzyka dla różnorodności biologicznej odchodzi od dobrowolnego raportowania do poziomu bazowego oczekiwanego przez inwestorów. Unijna strategia różnorodności biologicznej na rok 2030 i globalne ramy różnorodności biologicznej Kunming-Montreal zwiększają presję regulacyjną: firmy prowadzące działalność wpływającą na chronione siedliska, systemy wodne lub zagrożone gatunki stają przed rosnącymi wymogami w zakresie ujawniania informacji, które bezpośrednio pokrywają się z rozporządzeniem UE w sprawie wylesiania i mandatami w zakresie sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju CSRD.

W przeciwieństwie do emisji dwutlenku węgla wskaźniki różnorodności biologicznej są z natury zależne od lokalizacji. Wpływ fabryki na tereny podmokłe w Portugalii wymaga zupełnie innej metodologii oceny niż wpływ kopalni na sawannę w Mozambiku. To sprawia, że ​​szczególnie trudno jest określić szablon zgodności z różnorodnością biologiczną – mimo to oceniający, inwestorzy i organy regulacyjne oczekują ustrukturyzowanych, porównywalnych wyników. Najpilniejszej analizie podlega sektor spożywczy i rolniczy, a następnie wydobywczy, budowlany i leśny.

Sustalium podchodzi do tej lokalizacji w pierwszej kolejności: każdy zapis oceny jest zakotwiczony w konkretnych miejscach, łącząc badania siedlisk, dane o występowaniu gatunków, oceny oddziaływania na środowisko i plany ochrony ze współrzędnymi geograficznymi, a nie z ogólnymi oświadczeniami na poziomie korporacji. Rezultatem jest oparty na dowodach profil różnorodności biologicznej, który jest zgodny z ramami raportowania TNFD, uwzględniany w ujawnieniach CSRD i demonstruje prawdziwe zarządzanie, a nie prozę aspiracji.