GIS i dane geoprzestrzenne

Dane z systemu informacji geograficznej (GIS) i analizy geoprzestrzenne dostarczają opartych na lokalizacji dowodów potwierdzających zgodność z wymogami ochrony środowiska. Obejmuje to zdjęcia satelitarne do monitorowania wylesiania, dane z badań lotniczych z dronów do oceny terenu, mapy zagospodarowania przestrzennego i zagospodarowania przestrzennego w celu zapewnienia zgodności z przepisami, mapy różnorodności biologicznej do oceny ekologicznej oraz dane dotyczące zasobów wodnych do zarządzania zlewniami. Dane geoprzestrzenne mają coraz większe znaczenie w ramach zgodności, które wymagają dowodów dotyczących konkretnej lokalizacji – potwierdzających, że produkty nie powodują wylesiania, oceniających wpływ na środowisko dla określonych ekosystemów lub wykazujących zgodność z ograniczeniami dotyczącymi użytkowania gruntów.

Kilka głównych ram zgodności wymaga dowodów dotyczących konkretnej lokalizacji, które mogą dostarczyć jedynie dane geoprzestrzenne. Rozporządzenie UE w sprawie wylesiania (EUDR) wymaga od przedsiębiorstw sprawdzenia, czy produkty nie są powiązane z wylesianiem – podstawową metodą weryfikacji jest analiza zdjęć satelitarnych. TNFD (grupa zadaniowa ds. ujawnień finansowych związanych z przyrodą) zaleca ocenę różnorodności biologicznej specyficznej dla lokalizacji przy użyciu danych geoprzestrzennych. Raportowanie środowiskowe CSRD wymaga ujawnienia wpływu na środowisko dla konkretnego miejsca. Zgodność z pozwoleniem środowiskowym wymaga dowodu stałego przestrzegania warunków specyficznych dla danej lokalizacji – limitów emisji, stref buforowych, granic obszarów chronionych. Dane geoprzestrzenne zmieniają geografię ze statycznego opisu w weryfikowalny dowód zgodności.

Zdjęcia satelitarne i lotnicze dostarczają wizualnych dowodów o wysokiej rozdzielczości do wykrywania wylesiania, analizy zmiany użytkowania gruntów, oceny oddziaływania na środowisko i monitorowania obiektu – wykorzystywane do celów EUDR, TNFD i zgodności z pozwoleniami środowiskowymi. Dane dotyczące zagospodarowania przestrzennego i zagospodarowania przestrzennego mapują granice nieruchomości, klasyfikacje zagospodarowania przestrzennego, obszary chronione i oznaczenia gruntów rolnych – wspierając należytą staranność EUDR i zgodność z przepisami dotyczącymi użytkowania gruntów. Mapowanie różnorodności biologicznej pokazuje rozmieszczenie gatunków, klasyfikacje siedlisk, korytarze ekologiczne i lokalizacje gatunków chronionych – dowody na potrzeby ujawniania informacji w ramach TNFD i wymogów dotyczących zysków netto w zakresie różnorodności biologicznej. Dane dotyczące wody i zasobów naturalnych obejmują granice zlewni, oceny naprężeń w zbiorniku wodnym i lokalizacje złóż minerałów – wspierając raportowanie w zakresie gospodarki wodnej i ujawnianie informacji środowiskowych CSRD.

Dane geoprzestrzenne łączą się za pomocą standardowych formatów (GeoJSON, Shapefile, KML) lub integracji API z platformami obserwacji Ziemi, takimi jak Google Earth Engine i ESRI. Sustalium łączy dowody geoprzestrzenne z odpowiednimi ramami zgodności — mapy analizy wylesiania z rejestrami zgodności EUDR, mapy siedlisk z ujawnieniami TNFD, dane dotyczące użytkowania gruntów z zgodnością z pozwoleniami środowiskowymi. Dane geoprzestrzenne są znakowane czasem i wersjonowane, co zapewnia dowód dotyczący warunków środowiskowych w określonych momentach. W celu ciągłego monitorowania Sustalium integruje się z usługami danych satelitarnych, które zapewniają okresowe aktualizacje — uruchamiając alerty w przypadku wykrycia wylesiania lub zbliżania się do granic obszarów chronionych.

Najważniejszym z nich jest rozporządzenie UE w sprawie wylesiania (EUDR), które wymaga danych geolokalizacyjnych dla wszystkich działek produkcyjnych oraz analizy zdjęć satelitarnych w celu sprawdzenia twierdzeń o braku wylesiania. Ramy TNFD zalecają ocenę różnorodności biologicznej i ekosystemu specyficznej dla lokalizacji przy użyciu danych geoprzestrzennych. Standardy raportowania środowiskowego CSRD (ESRS E1-E5) wymagają ujawniania informacji o wpływie na środowisko dla konkretnego miejsca, w tym wskaźników dotyczących użytkowania gruntów, wody i różnorodności biologicznej. Zgodność obiektów z pozwoleniami środowiskowymi wymaga dowodów stałego przestrzegania warunków specyficznych dla danej lokalizacji. Weryfikacja kredytów węglowych w coraz większym stopniu wykorzystuje monitorowanie satelitarne w przypadku projektów dotyczących zagospodarowania przestrzennego i leśnictwa dotyczących emisji dwutlenku węgla. Programy zgodności w rolnictwie wykorzystują dane geoprzestrzenne do identyfikowalności na poziomie pola i weryfikacji praktyk zrównoważonego rolnictwa.