GIS en georuimtelijke gegevens

Geografisch Informatiesysteem (GIS)-gegevens en geospatiale analyse bieden locatiegebaseerd bewijs voor naleving van de milieuwetgeving. Dit omvat satellietbeelden voor het monitoren van ontbossing, drone-luchtonderzoeksgegevens voor de beoordeling van locaties, landgebruik- en bestemmingskaarten voor naleving van de regelgeving, biodiversiteitskartering voor ecologische beoordeling en gegevens over watervoorraden voor het beheer van stroomgebieden. Geospatiale gegevens worden steeds belangrijker voor nalevingskaders die locatiespecifiek bewijs vereisen – waaruit blijkt dat producten ontbossingsvrij zijn, de milieueffecten op specifieke ecosystemen beoordelen of de naleving van beperkingen op het gebied van landgebruik aantonen.

Verschillende belangrijke nalevingskaders vereisen locatiespecifiek bewijs dat alleen georuimtelijke gegevens kunnen bieden. De EU-ontbossingsverordening (EUDR) vereist dat bedrijven verifiëren dat producten geen verband houden met ontbossing; analyse van satellietbeelden is de belangrijkste verificatiemethode. De TNFD (Taskforce on Nature-related Financial Disclosures) beveelt locatiespecifieke biodiversiteitsbeoordeling aan met behulp van geospatiale gegevens. CSRD-milieurapportage vereist locatiespecifieke openbaarmaking van de milieueffecten. Naleving van milieuvergunningen vereist bewijs van voortdurende naleving van locatiespecifieke voorwaarden – emissielimieten, bufferzones, grenzen van beschermde gebieden. Geospatiale gegevens veranderen geografie van een statische beschrijving in verifieerbaar nalevingsbewijs.

Satelliet- en luchtbeelden bieden visueel bewijs met hoge resolutie voor de detectie van ontbossing, analyse van veranderingen in landgebruik, beoordeling van de milieueffecten en monitoring van faciliteiten – gebruikt voor EUDR, TNFD en naleving van milieuvergunningen. Gegevens over landgebruik en bestemmingsplannen brengen eigendomsgrenzen, bestemmingsclassificaties, beschermde gebieden en aanduidingen van landbouwgrond in kaart, ter ondersteuning van EUDR-due diligence en naleving van de regelgeving inzake landgebruik. Biodiversiteitskaarten tonen de verspreiding van soorten, habitatclassificaties, ecologische corridors en locaties van beschermde soorten - bewijs voor TNFD-onthullingen en vereisten voor nettowinst op het gebied van biodiversiteit. Gegevens over water en natuurlijke hulpbronnen omvatten de grenzen van stroomgebieden, stressbeoordelingen van waterbassins en locaties voor minerale afzettingen, ter ondersteuning van de rapportage over waterbeheer en de openbaarmaking van CSRD-milieugegevens.

Georuimtelijke gegevens worden via standaardformaten (GeoJSON, Shapefile, KML) of API-integraties met aardobservatieplatforms zoals Google Earth Engine en ESRI verbonden. Sustalium koppelt georuimtelijk bewijsmateriaal aan de relevante nalevingskaders: ontbossingsanalysekaarten met EUDR-nalevingsregistraties, habitatkartering met TNFD-onthullingen, landgebruiksgegevens met naleving van milieuvergunningen. Geospatiale gegevens zijn voorzien van een tijdstempel en versiebeheer, waardoor een bewijsmateriaal ontstaat van de omgevingsomstandigheden op specifieke tijdstippen. Voor continue monitoring kan Sustalium worden geïntegreerd met satellietdatadiensten die periodieke updates bieden, waardoor waarschuwingen worden geactiveerd wanneer ontbossing wordt gedetecteerd of de grenzen van beschermde gebieden worden benaderd.

De EU-ontbossingsverordening (EUDR) is de meest prominente – deze vereist geolocatiegegevens voor alle grondstoffenproductieplots en analyse van satellietbeelden om claims zonder ontbossing te verifiëren. Het TNFD-raamwerk beveelt locatiespecifieke biodiversiteits- en ecosysteembeoordelingen aan met behulp van geospatiale gegevens. CSRD-milieurapportagestandaarden (ESRS E1-E5) vereisen locatiespecifieke openbaarmaking van de milieueffecten, inclusief meetgegevens over landgebruik, water en biodiversiteit. Voor het voldoen aan de milieuvergunning voor faciliteiten is bewijs nodig van voortdurende naleving van locatiespecifieke voorwaarden. Bij de verificatie van koolstofkredieten wordt steeds vaker gebruik gemaakt van satellietmonitoring voor koolstofprojecten op het gebied van landgebruik en bosbouw. Programma's voor naleving van de landbouwwetgeving maken gebruik van geospatiale gegevens voor traceerbaarheid op veldniveau en verificatie van duurzame landbouwpraktijken.