ออสเตรเลีย การตรวจสอบสถานะการตัดไม้อย่างผิดกฎหมาย

พระราชบัญญัติห้ามตัดไม้อย่างผิดกฎหมายปี 2012 มีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน 2013 ทำให้ ออสเตรเลีย เป็นหนึ่งในประเทศแรกๆ นอกยุโรปที่ออกกฎหมายบังคับด้านการตรวจสอบสถานะโดยมุ่งเป้าหมายไปที่ไม้ที่เก็บเกี่ยวอย่างผิดกฎหมาย พระราชบัญญัติดังกล่าวถือเป็นความผิดทางอาญาในการนำเข้าผลิตภัณฑ์ไม้ที่ได้รับการควบคุม — และการประมวลผลไม้ซุงดิบภายในประเทศ — โดยไม่ต้องดำเนินการตรวจสอบสถานะก่อนเพื่อลดความเสี่ยงที่ไม้จะถูกตัดไม้อย่างผิดกฎหมาย ผลิตภัณฑ์ไม้ที่ได้รับการควบคุม ได้แก่ ท่อนไม้ดิบ ไม้แปรรูป ไม้อัด ผลิตภัณฑ์แผ่นไม้ เยื่อกระดาษและกระดาษ และเฟอร์นิเจอร์ที่มีส่วนประกอบจากไม้ ครอบคลุมการค้านำเข้าไม้ส่วนใหญ่ของออสเตรเลีย

ภาระผูกพันในการตรวจสอบสถานะมีสององค์ประกอบ: ข้อกำหนดของกระบวนการ (การดำเนินการตรวจสอบสถานะ) และข้อกำหนดด้านสินทรัพย์ (การเก็บรักษาบันทึกของกระบวนการและหลักฐานที่รวบรวมไว้) กฎระเบียบระบุว่าข้อมูลใดบ้างที่ต้องรวบรวม ได้แก่ สายพันธุ์ (ตามชื่อทางวิทยาศาสตร์) ประเทศและภูมิภาคที่เก็บเกี่ยว และหลักฐานอำนาจในการเก็บเกี่ยวตามกฎหมาย และกำหนดให้ผู้นำเข้าประเมินความเสี่ยงของการตัดไม้อย่างผิดกฎหมายในสถานที่เก็บเกี่ยว และใช้มาตรการลดความเสี่ยงในกรณีที่มีความเสี่ยงสูงขึ้น กองกำลังชายแดนออสเตรเลียและกรมวิชาการเกษตร ประมง และป่าไม้ (DAFF) สามารถขอบันทึกการปฏิบัติตามข้อกำหนดได้ตลอดเวลา และผู้ตรวจสอบสามารถยึดผลิตภัณฑ์ได้ในกรณีที่ทรัพย์สินขาดการตรวจสอบสถานะหรือไม่เพียงพอ

พระราชบัญญัตินี้เตือนเป็นพิเศษไม่ให้พึ่งพาการรับรองของซัพพลายเออร์มากเกินไปโดยไม่มีการตรวจสอบอิสระสำหรับห่วงโซ่อุปทานที่มีความเสี่ยงสูง การรับรองป่าไม้โดยบุคคลที่สามที่ได้รับการยอมรับ ได้แก่ FSC, PEFC และมาตรฐานระดับชาติที่ได้รับการรับรอง ได้รับการยอมรับว่าเป็นหลักฐานที่ชัดเจนของการเก็บเกี่ยวอย่างถูกกฎหมาย และลดภาระการตรวจสอบวิเคราะห์สถานะได้อย่างมาก สำหรับห่วงโซ่อุปทานที่ไม่มีการรับรองจากบุคคลที่สาม ผู้นำเข้าจะต้องดำเนินการตรวจสอบที่เข้มงวดมากขึ้น ซึ่งอาจรวมถึงการประเมินความเสี่ยงของประเทศจาก TRAFFIC หรือหน่วยงานที่เทียบเท่า การทดสอบ DNA ของสายพันธุ์ และการเยี่ยมชมสถานที่ของซัพพลายเออร์ พระราชบัญญัติของออสเตรเลียแตกต่างจากกฎระเบียบการตัดไม้ทำลายป่าของสหภาพยุโรปตรงที่มุ่งเน้นไปที่ความถูกต้องตามกฎหมายมากกว่าความเสี่ยงจากการตัดไม้ทำลายป่า แต่ข้อกำหนดด้านสินทรัพย์ในห่วงโซ่อุปทานที่เกี่ยวข้องนั้นทับซ้อนกันอย่างมาก Sustalium จัดโครงสร้างบันทึกการตรวจสอบสถานะในระดับการขนส่ง โดยเชื่อมโยงหลักฐานการเก็บเกี่ยวเข้ากับรายการนำเข้าแต่ละรายการ และดูแลรักษาเอกสารหลักฐานที่เก็บไว้เป็นระยะเวลาห้าปี